Kukurydza na Twoje pole: flint vs dent — co wybrać przy chłodach i suszy?

Dobór odmiany kukurydzy nie kończy się na samym FAO. W praktyce nawet niewielkie różnice odmianowe potrafią przełożyć się na wynik w silosie lub na przyczepie. Jednym z parametrów, który wpływa na większość kluczowych cech kukurydzy, jest typ ziarna: flint, dent oraz flint-dent. To właśnie on determinuje m.in. wigor początkowy, odporność na chłody, wymagania termiczne i tempo oddawania wody z ziarna.

Typ ziarna kukurydzy – jakie są różnice między flint, dent i flint-dent?

Najczęściej spotkasz trzy formy ziarna kukurydzy:

• flint
• dent
• flint-dent (forma pośrednia)

Każda z nich ma inną budowę skrobi, inne wymagania cieplne i może lepiej sprawdzać się w konkretnych warunkach glebowo-pogodowych.

Kukurydza flint – szybki start i lepsza tolerancja chłodu

Flint jest ceniony przede wszystkim za bardzo dobry wigor początkowy. W praktyce oznacza to:

• szybszy start roślin po siewie,
• większą odporność na wiosenne chłody,
• wcześniejszy termin kwitnienia,
• szybsze dojrzewanie.

Warto pamiętać, że flint wolniej oddaje wodę z ziarna podczas dojrzewania, co może mieć znaczenie przy zbiorze na ziarno.

Przykład odmiany typu flint: LG 31.252 – wyróżnia się bardzo dobrymi parametrami grysowymi oraz wysoką wymłacalnością.

Kukurydza dent – lepsza tolerancja suszy i szybkie oddawanie wody

Ziarno typu dent ma charakterystyczne zagłębienie, a bielmo jest bardziej mączyste. Odmiany dent:

• wymagają wyższych temperatur w początkowym okresie rozwoju,
• powinny być wysiewane w dobrze ogrzaną glebę,
• lepiej sprawdzają się na stanowiskach lżejszych, szybko nagrzewających się,
• mają większą tolerancję na suszę i wysokie temperatury, szczególnie w okresie kwitnienia,
• w końcowej fazie dojrzewania szybko oddają wodę z ziarna.

Przykład odmiany typu dent: DKC 3972 (FAO 260–270) – mieszaniec na ziarno o wysokim i stabilnym poziomie plonowania, potwierdzonym w praktyce przez wielu rolników w Polsce.

Tropical Dent – kompromis: wigor jak flint i oddawanie wody jak dent

Coraz częściej spotyka się odmiany z programów hodowlanych typu Tropical Dent. Ich zaletą jest połączenie cech:

• dobry wigor początkowy zbliżony do flint,
• szybkie oddawanie wody w końcowym etapie dojrzewania, jak w dent.

Wśród odmian często przywoływanych jako przykłady są ES Hattrick i LID2214C – chwalone za zdrowotność i powtarzalność plonowania.

Wigor początkowy kukurydzy – dlaczego ma coraz większe znaczenie?

Drugim kluczowym aspektem przy doborze odmiany jest wigor początkowy, czyli odporność młodych roślin na chłody i przymrozki wiosenne.

Silny wigor początkowy daje realne korzyści w uprawie kukurydzy:

• umożliwia wcześniejszy siew i lepsze wykorzystanie wiosennej wilgotności,
• wydłuża okres wegetacji (więcej czasu na budowanie plonu),
• przyspiesza rozwój roślin i ogranicza wpływ chłodów na pobieranie składników,
• rośliny szybciej osiągają fazę, która daje tzw. „starczą odporność” (większa odporność na uszkodzenia i ataki szkodników),
• może utrudniać żerowanie szkodników, np. ploniarki.

W warunkach zmieniającego się klimatu (częste przymrozki w maju, a następnie gwałtowne susze w czerwcu) wigor początkowy bywa ważniejszy niż sam maksymalny potencjał plonowania.

Jaką odmianę kukurydzy wybrać na pole?

Wybierając odmianę kukurydzy, warto myśleć praktycznie: gdzie dana odmiana będzie “pasować” najlepiej. Wierność plonowania to wypadkowa:

• cech genetycznych odmiany (m.in. typ ziarna, wigor),
• stanowiska i gleby,
• terminu siewu,
• przebiegu pogody w sezonie.

Gotowe rozwiązania i świadome dopasowanie odmiany do warunków na polu zwykle daje lepszy efekt niż wybór „bo była dostępna”.